Dragon Quest Monsters: Joker jest kolejnym przedstawicielem cieszącej się ogromnej popularnością serii, wydawanej oczywiście przez firmę Square Enix. Dla posiadaczy konsol Nintendo DS jest to drugi już produkt z tej serii. W 2006 roku wydano bowiem grę Dragon Quest Heroes: Rocket Slime. Monsters: Joker, zgodnie z tym co może sugerować tytuł gry, w większym stopniu koncentruje się na kolekcjonowaniu potworów, a następnie wystawianiu ich do pojedynków (zarówno tych singleplayerowych, jak i przeciwko innym graczom). Na szczęście elementy typowe dla japońskich gier role-playing również odgrywają dość istotną rolę. Opisywana gra powstała wyłącznie z myślą o posiadaczach handhelda firmy Nintendo.W przygotowanej przez producentów kampanii dla pojedynczego gracza wcielamy się w postać młodego chłopca, którego wielkim marzeniem jest stanie się trenerem łapanych potworów. Zabawę rozpoczynamy jednak w więziennej celi, z której docelowo udaje się jednak naszemu bohaterowi zbiec, dzięki czemu może rozpocząć przygotowania do uczesntnictwa w nadchodzącym turnieju. Podobnie jak w wielu klasycznych grach role-playing, w trakcie zabawy zajmujemy się przede wszystkim eksploracją przygotowanego przez autorów świata gry. Bierzemy też oczywiście aktywny udział w pojedynkach z potworami.Walki nie tylko pozwalają przedostać się do nowych lokacji, ale i dają możliwość pojmania atakowanych stworów. Jest to niezwykle istotne, gdyż istoty takie mogą następnie walczyć u boku gracza, a także przystępować do wspomnianych już wyżej turniejów. Producent zadbał tu zarówno o sporą odmienność napotykanych stworów, jak i spore zróżnicowanie miejsc, w których można je odnaleźć. W grze zawarto cykl całodobowy. Nie jest to działanie przypadkowe, gdyż niektóre istoty można spotkać wyłącznie w określonych porach dnia.Dowodzona przez gracza drużyna może składać się z maksymalnie trzech potworów, wybranych oczywiście z puli wszystkich złapanych istot. W niektórych walkach odgrywa to szczególnie istotną rolę, albowiem określeni przeciwnicy są odporni na pewne rodzaje ataków. Gracz może wydawać potworom mniej lub bardziej złożone polecenia, np. ataku wybranej postaci, nie używania w danym momencie magii, czy leczenia innych członków drużyny. Stwory te dobrze sobie też jednak radzą bez ingerencji gracza. Jeszcze przed oficjalnym rozpoczęciem walki można też spróbować podejrzeć potwory należące do przeciwnika, tak aby ustalić, czy warto jest się o nie starać. Z innych ciekawych opcji warto też wspomnieć o możliwości rozmnażania potworów, tak aby uzyskać nowe stwory, obdarzone potężniejszymi umiejętnościami. Gracz może także handlować potworami z przyjaciółmi. Nie zabrakło też oczywiście opcji wystawiania swoich potworów do walki, próbując wygrać z innym graczem. Oprawa wizualna gry prezentuje się bardzo ciekawie. Zastosowano bowiem zbliżony styl prezentacji do popularnej technologii cel-shading. Pojawiające się na ekranie postaci z wyglądu przypominają więc bohaterów wyjętych z kart popularnych komiksów. Otoczenie obserwowane jest w pełnym trójwymiarze, przy czym swoboda ruchów jest ograniczona.