Die Hard to strzelanina nawiązująca fabułą do słynnego filmu akcji z Brucem Willisem, pod tym samym tytułem. Gracz wcieli się tu w rolę Johna McClanea, który wypowiada wojnę bezwzględnym terrorystom, okupującym czterdziestopiętrowy wieżowiec Nakatomi Plaza.Akcja gry przedstawiona jest z perspektywy trzeciej osoby. Oznacza to, że naszego bohatera widzimy zza jego pleców, podobnie jak w produkcjach typu Tomb Raider czy MDK. Program łączy digitalizowane wizerunki postaci z trójwymiarowym środowiskiem, opartym na prostej grafice wektorowej. Z racji tego, że John McClane zawsze porusza się bokiem, istnieje konieczność ręcznej zmiany widoku z kamery (porusza się ona płynnie, co dziewięćdziesiąt stopni). Warto pamiętać, że jeśli napotykamy na swojej drodze drzwi, można przejść przez nie tylko w sytuacji, gdy widzimy je bezpośrednio przed sobą. Ze strzelaniem sprawa jest bardziej pogmatwana, gdyż McClane potrafi wywijać bronią także na boki. Generalnie akcja sprowadza się do zwiedzania kolejnych pomieszczeń, zbierania broni, przedmiotów oraz eksterminacji terrorystów. Nasz bohater określony jest za pomocą energii życiowej, którą w sytuacjach krytycznych można uzupełniać korzystać z rozrzuconych tu i ówdzie apteczek. Fabuła programu potraktowana jest po macoszemu i ogranicza się właściwie do oglądania kolejnych, statycznych obrazków. Die Hard jest ciekawą próbą stworzenia widowiskowej strzelaniny w wektorowym środowisku, niestety próbą nie do końca udaną. Gra zawodzi w miejscu, gdzie powinna budzić największe emocje podczas akcji. Zdarza się, że terroryści potrafią przejść przez McClanea, poza tym nigdy tak naprawdę nie wiemy, gdzie dokładnie skierowana jest broń naszego bohatera.