Star Wars: Rebel Assault to jeden z niewielu powodów, dla których warto było w 1993 roku zaopatrzyć się w odtwarzacz płyt CD. Chociaż ten zrealizowany z wielkim rozmachem rail shooter trudno nazwać programem wybitnym, trzeba uczciwie przyznać, że niegdyś szokował, zwłaszcza tym co można było zobaczyć na ekranie. Gracz wciela się w rolę pilota o wymownym pseudonimie Rookie One i staje do walki z Imperium, chcącym stłamsić w zarodku Sojusz Rebelii. Na rozgrywkę składa się piętnaście typowo zręcznościowych etapów, pomiędzy którymi możemy oglądać pełnoekranowe filmy (wówczas bardzo wysokiej jakości).Jak na klasyczny rail shooter przystało, gracz nie ma wielkiego wpływu na ruch swojego statku, może tylko nieznacznie odchylać się przy próbie uniknięcia kontaktu z przeszkodą, celować i niszczyć nadciągających przeciwników. Oczywiście tyczy się to tylko plansz, w których nasz statek obserwujemy z perspektywy pierwszej lub trzeciej osoby. W Rebel Assault pojawiają się bowiem także etapy, gdzie nasz bohater, z wiernym blasterem w ręku będzie anihilował żołnierzy przeciwnika. Tutaj z kolei mamy w pełni statyczne tła a jedyna możliwość ruchu to wychylenie się i oddanie strzału. W trakcie gry będziemy mogli poszaleć na Tatooine w kabinie T16 Skyhopper, walczyć z TIE Fighterami w polu asteroidów, próbować zniszczyć maszyny kroczące AT-AT a także odtworzyć słynny rajd w kanale, którego celem jest zniszczenie Gwiazdy Śmierci.Dzięki takim a nie innym rozwiązaniom, gra jest liniowa aż do bólu, przez co szybko się nudzi. Autorzy próbując urozmaicić nieco rozgrywkę, postanowili wprowadzić trzy stopnie trudności było to jednak za mało. Generalnie, Rebel Assault należy traktować w kategoriach ciekawostki przyrodniczej, prezentującej możliwości drzemiące w płycie CD. W czasach, gdy standardowe tytuły nie przekraczały objętością kilkunastu megabajtów, było to prawdziwe novum.