To były jeszcze świetliste czasy konsoli Sega Saturn, gdy po raz pierwszy ujrzeliśmy reprezentanta Grandii. W 1997 r. zaczął się etap, na którym Grandia stała się na równi rozpoznawalnym tytułem kojarzonym z gatunkiem RPG, co Final Fantasy, czy Chrono Trigger. Po ukazaniu się Grandii 2 w wersjach na DC i PS2, autorzy znów pokłonili się czarnej konsoli tworząc Grandie Xtreme. Zostajemy wcieleni w młodego chłopca o imieniu Evan., który musi rozwikłać problem związany z naturalnymi katastrofami (ataki żywiołów), które nawiedzają rodzinne miasto. Grandia Xtreme w dużej mierze polega na chodzeniu po lochach i miejscach, gdzie możemy spotkać jakieś potwory przeciwników. Co od razu trzeba zapisać na plus, to że miejsca te są generowane losowo przez konsole. wiec nawet przechodzenie tej gry po raz n-ty nie musi być złe przez nas wspominane. System walki zmienił się sporo, choć trzyma główne zasady serii; wciąż jest sprytnym połączeniem walki w czasie rzeczywistym z turowym podziałem ról i obowiązków. Historia opowiedziana jest w bardzo klasyczny sposób dla japońskiej odmiany RPG, jednak zapewne większości fanom tego gatunku przypadnie do gustu. Soczysta istota tej gry wydaje się być jednak system walki, który pozwala nawet wykonywać łączone techniki kilku walczącym postaciom! Magii jest sporo, a liczba czarów przekracza tą znaną z Grandii 2.