Comanche: Maximum Overkill to symulator amerykańskiego śmigłowca Boeing/Sikorsky RAH-66 Comanche jednego z najnowocześniejszych helikopterów świata, który ze względu na wysokie koszty, nigdy nie doczekał się seryjnej produkcji.Produkt opracowany przez firmę NovaLogic jest pierwszym symulatorem napędzanym za pomocą silnika Voxel Space, który na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku przyniósł rewolucję w kwestii wyglądu otoczenia. Dzięki zastosowaniu nowej technologii, zaprojektowane przez autorów tereny i obiekty prezentowały się bardziej realistycznie od tego, co inne firmy uzyskiwały wówczas za pomocą siatki polygonów. Duży nacisk położony na dopracowanie oprawy wizualnej programu odbił się jednak wyraźnie na pozostałych aspektach gry. Model lotu zastosowany w Comanche: Maximum Overkill został znacznie uproszczony w stosunku do konkurencyjnych produkcji, co nie spotkało się z uznaniem fanów hardcoreowych symulacji.Przed przystąpieniem do właściwej rozgrywki, Comanche: Maximum Overkill pozwala stworzyć wirtualnego pilota, na którego koncie zapisywany będzie nie tylko osiągnięty wynik punktowy, ale również statystyka zaliczonych i niezliczonych zadań. Produkt oferuje dwie kampanie składające się łącznie z dwudziestu scenariuszy. Pierwszy zestaw misji treningowy pozwala zapoznać się ze śmigłowcem i nie zmusza gracza do karkołomnych wyczynów za sterami Comanchea. W drugiej kampanii, która nosi nazwę Maximum Overkill, pilot zostaje już wrzucony na głęboką wodę. Zadania są tu zdecydowanie trudniejsze i wymagają bardzo dobrej znajomości możliwości obsługiwanej maszyny.Większość misji występujących w grze związana jest z niszczeniem wskazanych przez dowództwo obiektów mogą być to zarówno cele powietrzne (inne śmigłowce), jak i naziemne (czołgi, wozy opancerzone). Do eksterminacji wrogów służy kilka rodzajów broni, m.in. działka Vulcan i rakiety Hellfire. W niektórych scenariuszach można dodatkowo skorzystać z usług skrzydłowego, który na rozkaz zaatakuje wybranego przeciwnika.Comanche: Maximum Overkill charakteryzuje się znakomitą grafiką w niskiej rozdzielczości, z możliwością redukcji detali w przypadku słabszych konfiguracji sprzętowych (powszechne dziś rozwiązanie, kiedyś należało do rzadkości). Oprócz tradycyjnego widoku z kokpitu, w grze dostępne są ujęcia z innych kamer, również tych położonych na zewnątrz śmigłowca. Na uwagę zasługuje oprawa dźwiękowa programu, która składa się z utworów muzycznych, rozmaitych odgłosów oraz kwestii mówionych.