Minął rok, odkąd Mike Dawson pokrzyżował szyki Obcym z Mrocznego Świata, próbującym dostać się do ziemskiego wymiaru i zawładnąć ludźmi. W międzyczasie nasz bohater przeszedł załamanie nerwowe, by teraz w pełni sił, powrócić do starej, wiktoriańskiej rezydencji w Woodland Hills. Niestety, nie wie on, że koszmar jeszcze się nie skończył, a starodawne istoty spróbują skutecznie pozbyć się głównego przeciwnika w drodze do ujarzmienia Ziemian. Dawson zostaje zamieszany w morderstwo Rity, swojej dawnej, szkolnej sympatii i rozwiązanie tej sprawy będzie pierwszym zadaniem, jakie stawia przed Tobą Dark Seed II. Później, trzeba będzie udać się do Mrocznego Świata i już tam, raz na zawsze pozbyć się głównego zagrożenia.Podobnie jak to miało miejsce w pierwszej części gry, także i teraz przy projektowaniu teł pomagał niezmordowany szwajcarski surrealista, H.R. Giger. Trzeba przyznać, że to właśnie jego grafiki Mrocznego Świata, są najmocniejszym punktem gry. Każdy kto choć raz zadrżał na widok wnętrza statku Obcych w filmie Aliens, może się teraz przygotować na prawdziwy wstrząs. Generalnie, cała oprawa wizualna uległa widocznej poprawie, podobnie zresztą jak dźwięk użycie nośnika CD, pozwoliło twórcom gry, podłożenie prawdziwych głosów wszystkim bohaterom. Jeśli chodzi o samą rozgrywkę, zrezygnowano z irytującego upływu czasu. Znika więc znany z poprzednika problem wykonywania czynności w określonym momencie. Jednak programiści nie ustrzegli się kolejnych błędów. Scenariusz jest liniowy do granic możliwości, na dodatek program uniemożliwia nam podróż do niektórych lokacji, jeśli nie wykonamy niezbędnych czynności w poprzednich. O ile byłoby to zrozumiałe w przypadku logicznego ciągu przyczynowo-skutkowego, tak w Dark Seed II, nie ma to większego sensu. Udostępniane lokacje mają nikły związek z dotychczasową akcją i czasem po prostu włóczymy się po omacku, przy okazji trafiając na nowe plansze.Dark Seed II potrafi utrzymać w napięciu, jest łatwy w obsłudze (klasyczny interfejs point & click) i posiada całkiem niezłą oprawę audiowizualną. Niestety, dużo do życzenia pozostawia grywalność.